قواعد ارزشهاى انساني بود ؛ لذا نه تنها پس از گذشت آن همهء قرون واعصار كهنه نشد وستيزه‌كاريهاى حكّام وسياستمداران ماكياولىمنش جوامع نتوانست غبار تيرگى روى آن بكشد ، بلكه هرچه زمان پيش وپيشتر رفت ، بر درخشش ، نفوذ وكارايى آن در دلهاى پاكان أولاد آدم عليه السّلام افزود . آرى . . . قرنها بگذشت ، اين قرن نويست * ماه آن ماه است وآب آن آب نيست عدل آن عدلست وفضل آن فضل هم * ليك مستبدل شد اين قرن وأمم قرنها بر قرنها رفت اى همام * وين معاني برقرار وبردوام شد مبدّل آب اين جو چند بار * عكس ماه وعكس اختر برقرار پس بنايش نيست بر آب روان * بلكه بر أقطار أوج آسمان 4 - مناظر خيره‌كنندهء اين حادثه ، نشانگر تضاد آشتىناپذير خودخواهى وخدا خواهى ، علم وجهل ، وجدان وهوى وهوسهاى حيواني ، پذيرش حق وحقيقت ، مقاومت لجوجانه دربارهء آن ، وبزرگترين مواد آموزنده در علوم انساني ، مخصوصا در حوزهء ارزشها وضد ارزشهاى جامعهء بشرى است . اگر متصدّيان تحقيق در علوم انساني چه در شرق وچه در غرب ، به اين فكر بيفتند وواقعا در گوهر والاي حيات انساني بينديشند وگام به عرصهء انسان‌شناسى واقعي وبهره‌بردارى از عظمتها وارزشهاى أو بگذارند ، حتما بايد داستان اعجازگونهء كربلا را با اهتمام بسيار مورد بررسى وتحقيق قرار دهند . همانطور كه در آغاز سخن اشاره كردم ، گروهى از فضلا ، اين موسوعهء باارزش را براي روشن شدن قضيهء جاودانى دشت خونين كربلا - با عظمتي كه از جهات متعدّد مانند جمع‌آورى مآخذ وتنظيم دقيق مطالب آنها در آن ديده مىشود - به جامعهء بشريّت وبه‌ويژه جامعهء اسلامى عرضه كرده‌اند . بر همهء گروهها از طلّاب ومحققان ارجمند حوزه گرفته تا دانشگاهيان محترم ، دانش‌پژوهان ومحققان علوم انساني وبه ويژه صاحبنظران بانفوذ در دين وپيشبرد « حيات معقول » انسانها ، شايسته است كه